गंध प्रेमाचा...(भाग 1)

गंध प्रेमाचा...

बाहेर मुसळधार पाऊस पडत होता, सगळीकडे पाणी साचल होते. ट्रेन बंद झाल्या होत्या. राधा स्टेशन वरून परत घरी जायला निघाली. ति कशिबशि पाण्यातून वाट काढत चालत होती. मध्येच एका छोट्या खड्ड्यात तिचा पाय गेला. ती पडणार होती पण इतक्यात.....

 कोणीतरी तिचा हात घट्ट पकडला आणि ती पडता पडता वाचली, तिने छत्री थोडी बाजूला केली आणि हात सोडून त्याला थँक्यू म्हणणार होती. पण ती बघतच राहिली.

 कारण तिला वाचवणारा दुसरा तिसरा कोणी नसून शेखर होता. शेखर तिच्या कॉलेजमधला होता. तिने पटकन हात सोडवला आणि उसनच हसून थँक्यू म्हणाली.

"अहो... हाय राधा...." शेखर हलकेच हसून म्हणाला. ती दोन मिनिटं स्तब्ध झाली .  "राधा?",  शेखर गोंधळून म्हणाला.

" हाय... थँकयु...", राधा बहानावर येत म्हणाली.

 नंतर ते दोघे बस स्टॉप वर येऊन थांबले.           

" खूप पाणी साचलय थोडं जपून चाल...."', शेखर म्हणाला.

 "हम्म... माझं लक्ष नव्हतं.... बस जाईल म्हणून घाई घाईने चालत होती.....," राधा उसनच ह्सुन मनाली.

 " कामाला सुट्टी?"  ना शेखर हसून म्हणाला.

"हम्म.... ट्रेन बंद आहे....., राधा सहज हसून म्हणाली.

 नंतर दोन मिनिटं कोणी काहीच बोललं नाही. शेखर काही बोलणार इतक्यात राधाचा कोणाचा तरि फ़ोन आला. तिने शेखरकडे पाहिल आणि उसनच हसून फोन उचलला.

" हॅलो.... हो....... नाही ट्रेन बंद आहेत...... घरी जाते. ...का?  नको आता कुठे इतक्यात पावसात...... हो मला आवडतो पाऊस पण.... नको..... हा?.....अ....काही नाही.... खरच काही नाही.... हो नक्की...हम्म... बाय.....",

राधा शांतपणे म्हणाली आणि फोन ठेवून दिला.

" घरचे काळजी करत असतील ना....",  शेखर म्हणाला. पण राधा आता शांत झाली. होती  काहीतरी विचार करत होती. "राधा? काय झालं ? शेखर गोंधळून म्हणाला. तिने त्याच्याकडे पाहिलं आणि गोंधळून म्हणाली,"  अ...? काही म्हनालास का ?

 "यांनी प्रॉब्लेम?  म्हणजे..... तू अचानक शानत का झालीस?  कोणाला फोन होता?', शेखर  गोंधळून विचारल.

" अरे हा.... अभिजीत चा फोन होता.....", राधा म्हणाली.

"अ... कोण अभिजीत?",  शेखर थोडं हसून म्हणाला.

 तर ती पटकन म्हणाली,"  अभिजीत..... माझे....", असं म्हणत ती थांबली आणि उसनच हसून अडखळत म्हणाली," माझे.... माझे होणारे मिस्टर ."  ति असं म्हणतात शेखरचा चेहरा पडला.  पण तो उसनच ह्सुन म्हणाला,"

 ओह लग्न ठरलं..... काँग्रॅच्युलेशन्स."

" थँक्यू.... राधा थोडा हसून म्हणाली.

 पण राधा ला जाणवलं की, त्याला तिचं लग्न ठरलं ऐकून आनंद झाला नाही.

" त्याचा चेहरा का पडला?  म्हणजे शेखर..... राधा अस्वस्थ होऊन मनात म्हणत होती.

 इतक्यातच त्यांची बस आली. ते दोघं आत गेले. बसला खूप गर्दी होती. त्यांना बसायला जागा मिळाली नाही. कंडक्टरने तिकीट विचारलं. कंडक्टरने दोघांना तिकीट दिलं. शेखरने दोघांचे पैसे भरले. राधाने पटकन त्याचे पैसे देऊन टाकले .

"अग राहू....", दे शेखर म्हणाला.

" नाही नको..... एकतर आपण कधी भेटत नाही. नंतर मी कधी पैसे परत करू....." राधा उसनच हसून म्हणाली.

 त्याने पैसे घेतले. इतक्यात पुन्हा एकदा राधाचा फोन वाजू लागला. तिच्या हातात एक पिशवी आणि छत्रीही होती आणि दुसऱ्या हाताने तिने खांबाला पकडलं होतं. त्यामुळे ती थोडी गोंधळून गेली. तर त्याने तिच्या हातातून पिशवी आणि छत्री घेतली. राधाने बॅगेतून फोन काढला आणि बोलू लागली," काय झालं? अ? नाही नकोअसूदे.

 अहो मी बस पकडली पण....... तुम्ही इतक्या पावसात कसे याल?..... नाही हो..... नाही तसं नाही........ प्लीज.... ऐका ना खूप गर्दी आहे मी नंतर फोन करू.... हॅलो?.. अहो?.."

 फोन कट झाला होता. इतक्यात कंडक्टरने सगळ्यांना मागे मागे जायला सांगितले. शेखरने तिची पिशवी आणि छत्री तिला दिली आणि थोडं मागे निघून गेला. त्याला जाणवलं की, त्याच्यामुळे राधा फोनवर बोलत नव्हती म्हणून तो मागे गेला. तो मागे निघून गेला तर राधा थोडी नाराज झाली. इतक्यात पुन्हा अभिजीतचा फोन आला. तिने पिशवी आणि छत्रीत सांभाळायला कसाबसा फोन उचलला आणि थोडं नाराजिने म्हणाली."  अहो मी नंतर फोन करते. खूप गर्दी आहे."

" कुठे पोहोचलीस?", अभिजीत म्हणाला.

" मी.... आता मार्केटच्या स्टॉप च्या पुढे आलीये....", राधा खिडकीतून बाहेर बघत म्हणाली.

" अच्छा...... मग एक काम कर..... पुढच्या स्टॉपला उतर.

 मी थांबतोय...."', अभिजीत म्हणाला.

"अहो मी नाही म्हटलं ना तरी तुम्ही का....", राधा थोडा वैतागून म्हनत होती.

 तिचं बोलणं तोडत अभिजीत म्हणाला," हो हो मॅडम.... किती चिडताय.... बाईक आणली मी.... ये ना.... प्लीज."

 तो केविलवाना होऊन मनाला म्हणून ती थोडं हसून म्हणाली," बर येते बॉस....."

 "थँक्यू राणी. हे पटकन..... अभिजीत हसून म्हणाला.

 तो असं म्हणताच राधा हलकेच हसली. शेखरच तिच्याकडे लक्ष होतं. तिला फोनवर हसून बोलताना बघून तो निराश झाला.

 पुढच्या स्टॉपला राधा उतरायला पुढे जाऊन उभी राहिली. स्टॉप जवळ येऊ लागला. तिने मागे वळून शेखर कडे पाहिले. तोही तिच्याकडे बघत होता. तिने बघताच त्याने स्माईल केल. तीही उसनच हसली. स्टॉप आला आणि ती उतरली.

 आता शेखरला बसायला जागा मिळाली. पॅसेंजर बस मध्ये चढत होते. त्यामुळे बस थांबली होती. शेखरने खिडकीतून बाहेर पाहिलं. राधा  येका

बाईक जवळ जाऊन थांबली.

 तिथे एका चहाच्या टपरीवर एक तरुण चहा पीत थांबला होता. राधला बघून तो चहा संपून पटकन पुढे आला आणि त्याची छत्री बंद करून तो राधाच्या छत्री खाली येऊन थांबला.

 शेखरणे निराश होऊन दुसरीकडे पाहिले. इतक्यात बस सुरू झाली. राधा ने एकदा बस कडे पाहिलं.

" राणी तू पण चहा पी... भारी होता....",  अभिजीत म्हणत होता. " तुम्ही इथला चहा का प्यायलात? आईंना कळलं तर त्या मला रागावतील ना...", राधा थोड नाराजीने म्हणाली.

" नाही कळत ग.. ते जाऊदे.... भारी वाटतंय ना...... पाऊस पडतोय. आणि आपण एका छत्री खाली......... स्वर्ग आहे हा.... बरं बोल कुठे जायचं?",  अभिजीत डोळे चिमकवत हसून म्हणाला.

" सगळ्यांना सेफ रहा असं सांगून सुट्टी द्या आणि स्वतः बाहेर फिरा, चहा प्या.....", राधा  नाराजिने म्हणाली.

" काय हे... मी माझ्या सगळ्या मीटिंग सोडून फक्त तुमच्यासाठी आलोय...... एक व्हिडिओ कॉन्फरन्स होती...... ती पण सोडून आलोय.... पण तू.........", अभिजीत नाराजीने म्हणाला.

 तो नाराज झाला म्हणून तिला वाईट वाटलं. ति शान्तपने म्हणाली," सॉरी....."

 त्याने तिच्याकडे पाहिलं पण काही बोलला नाही म्हणून ती म्हणाली," असं काय करताय आइका ना....."

मि नेईल तिथे येशील?',  अभिजीत तिच्याकडे न बघता शांतपणे म्हणाला." ती काही बोलली नाही. त्यामुळे तो गोंधळून मनाला," राधा?" खरं तर आता तिची कुठे जायची अजिबात इच्छा नव्हती.  पण अभिजीत नाराज झाला म्हणून ती मनात नसतानाही म्हणाली," चला निघूया...." तसा तो हलकेच असला आणि मनाला," रेनकोट घे....."

 असं म्हणत त्याने त्याच्या एका पिशवीतून एक रेनकोट तिला दिला. तिने तिची पर्स आणि छत्री त्याच्या पिशवीत ठेवायला दिली. नंतर तिने रेनकोट घातला.

 आता त्याने दुसरा रेनकोट काढून घातला. राधाने घरी फोन करून सांगितलं की, मी मैत्रिणीकडे जातेय. नंतर तिने फोनही त्याच्याकडे दिला. त्याने बाईक स्टार्ट केली. ती त्याच्या मागे जाऊन बसली आणि त्याच्या फक्त एका खांद्यावर हात ठेवून बसली होती. त्यामुळे तो गोंधळून गेला आणि मनाला," नीट पकडून बस राणी...." तिने काही न बोलता दुसरा हात खाल्ल्यावर ठेवला. नंतर ते जायला निघाले.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- तर दुसरीकडे......

 शेखर बस मधून उतरला. विचार करत करत तो घरी चालला होता. इतक्यातच त्याच्या एका मित्राने मनजे तुशार ने त्याला पाहून हाक दिली. पण शेखरच लक्ष गेलं नाही. तो त्याच्या विचारात चालत होता.तुशार थोडा लांब होता. त्यामुळे त्याला वाटलं की, शेखरला ऐकू गेलं नसेल.तुशार रस्ता क्रॉस करून येईपर्यंत शेखर मात्र निघून गेला. तुशार मागोमाग जाणार होता पण त्याला कामाचा फोन आला म्हणून तो गेला नाही.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- तर दुसरीकडे.......

 बराच वेळ झाला अभिजीत तर राईडची मजा घेत होता.

 पण राधाच मन लागत नव्हत. नंतर वाटेत ते लंचसाठी एका हॉटेलमध्ये गेले. अभिजीत बोलत होता पण राधा जास्त बोलत नव्हती. अभिजीतला जाणवलं.

 "बस झालं..... चल तुला घरी सोडतो....", अभिजित शांतपणे म्हणाला आणि उठला.

 तशी ती गडबडून उठली आणि बिचकत म्हणाली," घरी?  काय झालं?  सॉरी...."

 "तू का सॉरी म्हणतेस.... आय एम सॉरी.... तुझा मूड ठीक वाटत नाहीये. म्हणून.... चल... अभिजित थोडं गंभीरपणे म्हणाला. पण ती काही बोलत नव्हती. त्याने बिल चे पैसे दिले आणि तिचा हात धरून तिला बाहेर आणलं.

" अहो सॉरी....", राधा नीरश होऊन म्हणत होती.

" राधा आठवत तुला.... तु त्यादिवशी म्हणाली होतीस तुला पावसात भिजायला, असं बाई करून फिरायला आवडेल....... म्हणून मी तुला घेऊन आलो पण.... असो तू मला सांग अचानक तुझा मूड ऑफ का झाला? कामाला निघत होतीस तेव्हा तुझा मूड किती चांगला होता.... पण अचानक काय झालं? कोणी काही बोललं का तुला?", अभिजीत तिचा हात हातात घेत शांतपणे म्हणाला.

" नाही...." राधा शांतपणे म्हणाली.

" मग मूड ऑफ का झालाय?', अभिजीत गोंधळून  मनाला.

मला नाही माहित..."राधा वैतागून म्हणाली पण रडू लागली. त्यामुळे आज अभिजीतला वाईट वाटलं. त्याने तिचे डोळे पुसले आणि वातावरण हलकं करण्यासाठी थोडं नाटकीपणे म्हणाला," अरे किती वेळा मूड चेंज होत राहतात आमच्या मॅडमचे. विचारा मी लग्नानंतर कसं होणार माझं..... देवा तूच आता वाचव रे......"

 तशी राधा हलकेच हसली.

" बर चल..... घरी जाऊ...." अभिजीत शान्त्पने म्हणाला.

" नको.... घरी नको..... तुम्ही नेणार होता ना तिथे चला..... मी ठीक आहे.......", राधा त्याचं मन राखण्यासाठी उशन हसून म्हणाली. नंतर ते दोघे पुन्हा जायला निघाले. आता पाऊस थांबला होता. पण वातावरणात गारवा होता. अभिजीत बाईक सुसाट चालवत होता त्यामुळे आता राधा त्याला बिलगुण बसली होती.

 थोड्या वेळाने थोडी झाडी दिसू लागली. त्यामुळे राधा थोडी घाबरली आणि गोंधळून म्हणाली ", आभि कुठे चाललोय आपण?"

" सरप्राईज आहे........", अभिजीत हसून म्हणाला.

" अभी गाडी थांबवा......", राधा बिचकच म्हणाली.

 त्याने बाईक थांबवली तशी ती उतरली.

 अभिजीत गोंधळून म्हणाला," काय झालं? अचानक गाडी का थांबवायला सांगितलीस?'

" सांगा ना आपण नक्की कुठे चाललोय...", राधा थोडं बिलकत म्हणाली.....

" विश्वास नाही का माझ्यावर....", अभिजीत नाराजीने म्हणाला.

"अहो तसं नाही..... विश्वास आहे पण..... मला भीती वाटतेय म्हणजे..... इतका पाऊस आहे आज..... त्यात घरापासून लांब आलोय........ कोणाला तरी माहिती असलं पाहिजे ना म्हणून.... घरचे पण काळजी करतील....", राधा म्हणाली.  त्याला तिचं बोलणं पटलं. पण तो काही बोलला नाही आणि मुद्दाम तोंड फिरवून उभा राहिला. त्यामुळे राधाश होऊन त्याची समजूत काढू लागली. त्याला थोडं हसू येत होतं. त्याने त्याच्या बहिणीला म्हणजे पल्लवीला मेसेज केला.

 "मी राधाला मावशीला भेटायला घेऊन चाललोय...... घरी विचारलं तर सांग....... त्याने खोटं सांगितलं.

 "अहो हो..... डेट हा.... हो सांगते.", पल्लवीचे मेसेज आले. त्यांनी मेसेज सीन केले आणि फोन लगेच खिशात टाकला. नंतर मुद्दाम राधाचा हात धरून गांभीरपणे म्हणाला," आहे ना विश्वास माझ्यावर.... तिने होकारर्थि मान हलवली.

" तर आता काही बोलू नकोस.... फक्त चल....", असं म्हणत त्याने बाईक स्टार्ट केली आणि तिला बसायला सांगितलं. की काही न बोलता बाईकवर बसली. आणि  

ते पुन्हा जायला निघाले.

Youtube channel

 पुढील भाग लवकरच.

मी लिहिलेली पहिली कथा आहे ती पोस्ट करत आहे. तस तर छोट छोट्या कथा सुचत असतात पन लिहिन्याचा विचार कधी केला नव्हता. पण आता आस वाट्ल की लिहुन पहाव एखादी म्ह्णुन हा एक प्रयत्न केला,माझी ही पहिलीच कथा असल्यामुळे काही चुकला असेल तर समजून घ्या.🙏